DARAĞACINDA ÜÇ FİDAN;  

    DENİZ,YUSUF,İNAN... 

SAVUNMA

"Türkiye’nin bağımsızlığından başka bir şey istemedim. Ve bu sebeple Amerikan emperyalizmine ve işbirlikçilerine karşı mücadele verdik. Bundan dolayı da ölümden korkmuyoruz. Onu ancak işbirlikçiler düşünsün. Ve ancak onlar kendi canının telaşına düşsün. Ve ben 24 yaşındayken kendimi Türkiye’nin bağımsızlığına armğan etmekten onur duyuyorum. Bu bağımsızlık düşüncesini mezara kadar götüreceğiz.
Sayın Savcı,
1. Amerikan emperyalizmi gayrî millîdir.
2. Ona ortaklık edenler ulusumuza ihanet etmişlerdir.
3. Emperyalizme karşı mücadele suç değildir, silahlı mücadele ise Anayasayı ihlâl değildir.
4. Gayrî millî olan emperyalizm ve ortaklarının sömürüsü, Anayasaya aykırıdır.
Buna göre iki şey var:
1. Eğer belli bir hata sonucu, iddianame ve mütalaayı hazırladınızsa, dikkatli
olunuz; idamını istediğiniz kişiler kasaplık koyun değildir ve siz savcısınız…
2. Yok eğer yaptığınızın bilincinde iseniz; yolunuz açık olsun."

                                                          DENİZ GEZMİŞ

DENİZ GEZMİŞ

DENİZ'İ YARATAN MÜCADELE :

ULUSAL KURTULUŞ MÜCADELESİ

Deniz’in doğduğu yıllar Türkiye’nin tekrar bir sömürgeleşme sürecine girdiği ilk yıllardı. Türkiye Atatürk’ü ve devrimci yolunu kaybedeli henüz 10 yıl ancak olmuştu. Ancak Türkiye bu arada belki bir 50 yıl geriye giderek, tekrar yabancı hakimiyetinin ortaya çıktığı bir ülke olmuştu. Ülkede ABD’nin sözü ve ABD’nin parası geçiyordu. ABD’nin dayattığı bir politik sistem kurulmuş, halk şiddetli bir baskı altına alınmıştı. O yıllarda Türkiye Atatürk’ün bıraktığı Türkiye değildi ama dünya tam da Atatürk’ün izinden, onun kaldığı yerden gitmekteydi. Ulusal Kurtuluş Savaşları çağını Atatürk başlattı. Deniz doğduğunda o çağ baharını yaşıyordu.

Her devrimin temelinde güçlü bir çelişki yatar. Ona enerji veren ve hareketi yaratan çelişkidir bu. Deniz’in varlığını yaratan çelişki de buydu: Atatürksüz Türkiye ve Atatürklü dünya arasındaki çelişki. Afrika’da, Ortadoğu’da, Asya’da, Latin Amerika’da Ulusal Kurtuluş Mücadeleleri verenler göğüslerinde Atatürk’ün portresini taşırken Türkiye’de rejim bu mücadelenin karşısında yer alıyordu. Bu çelişki kabul edilemez ve ille de değiştirilmesi gereken bir dünya gerçeğinin, bir Türk gencinde yarattığı çelişkidir. Bu çelişki Deniz’in zekasında ve enerjisinde pırıl pırıl bir devrimci genç yaratmıştır. Bir yanda 6. Filo’yu denize döken, ABD konsolosunun arabasını yakan gençler, diğer yanda onların karşısında ABD elçilerinin önünde el pençe divan duran iktidar liderleri.

Bu Atatürkçü Türkiye ile Atatürksüz Türkiye arasındaki çelişkiydi aynı zamanda. Denizler’in eylemi bu çelişkiyi yüreklerde bir sızı olmaktan çıkarıp tüm halkın bilincine yeniden oturttu. Halkın özlediği başı dik tavrı “Mustafa Kemal” yürüyüşleri yapan gençler alıyordu ve gençlik hareketi halkın gözünde büyük itibar kazanmıştı. Ülkedeki atmosfer değişmişti. Çünkü artık Denizler vardı.

Ancak Denizler’in mücadelesini yalnızca bağımsız bir Türkiye mücadelesiyle sınırlı tutarsak da yanılmış oluruz. Onların gözü tüm ezilen dünyanın mücadelesindeydi. Hareket geliştikçe antiemperyalist tavır keskinleşti. Ulusal Kurtuluş Mücadelesi kendi özünü buldu. Bir ülkedeki mücadele tüm ezilenlerin mücadelesini tetikliyordu.(TÜRK SOLU DERGİSİ) 

            DENİZ GEZMİŞ (SON SÖZLERİ)

“Yaşasın Tam Bağımsız Türkiye! Yaşasın halkların bağımsızlık mücadelesi.Yaşasın İşçiler! Kahrolsun Emperyalizm!”

HÜSEYİN İNAN

HÜSEYİN İNAN (SON SÖZLERİ)

"Ben hiçbir kişisel çıkar gözetmeden ülkemin bağımsızlığı ve halkımın mutluluğu için savaştım. Bu ana kadar bu bayrağı şerefle taşıdım. Bundan böyle bu bayrağı Türk halkına emanet ediyorum. Yaşasın işçiler, köylüler. Yaşasın devrimciler. Kahrolsun faşizm."

YUSUF ASLAN

YUSUF ASLAN (SON SÖZLERİ)

"Ben ülkemin bağımsızlığı ve halkımın mutluluğu uğrunda şerefimle bir defa ölüyorum. Sizler bizi asanlar şerefsizliğinizle her gün öleceksiniz. Biz halkımıza hizmet ediyoruz. Siz Amerika’nın hizmetindesiniz. Yaşasın devrimciler. Kahrolsun Faşizm."

DENİZ-YUSUF-HÜSEYİN

         (6 MAYIS 1972)

 MARE NOSTRUM
En uzun koşuysa elbet Türkiye’de de Devrim,
O, onun en güzel yüzmetresini koştu,
En sekmez lüverin namlusundan fırlayarak...
En hızlısıydı hepimizin,
En önce göğüsledi ipi...
Acıyorsam sana, anam avradım olsun,
Ama aşk olsun sana, çocuk, Aşk olsun !

                                                                                CAN YÜCEL