NASIL BİR ÖĞRETMENLER GÜNÜ ?

Türkiye de eğitimin özelleştirilmesi, paralı hale getirilmesi girişimleri son yıllarda büyük artış göstermektedir. Bu durumun en çok sıkıntısını çekenler, işsizliğin ve yoksulluğun kıskacında olan veliler, öğrenciler ve öğretmenlerdir. Üniversitelerde harç paraları her geçen gün artmakta akademik eğitim almak isteyen öğrencilerimiz ve aileleri ekonomik kriz içersinde boğulmaktadırlar. Sağlık alanında olduğu gibi yine, eğitim sisteminde de parası olan okur anlayışı giderek yaygınlaştırılmaya çalışılmaktadır. Para her şeyi satın alsa da Kaliteli öğretmenlerden yoksun toplumların geleceği karanlık ve başka ulusların kölesi olmaya mahkûmdur. Düşünmeyen, araştırmayan, incelemeyen, buluş yapamayan gelişmiş ülkeleri izlemeye çalışan taklitçi ve tercümeci toplumlar asla gelişemezler. Bugün ekmeğe, suya, elektriğe kısacası iğneden ipliğe herşeye zam yapılmakta esnaf, işçi köylü, memur, çiftçi teğet geçen krizin faturasını ödemeye mahkum edilmektedir. Ülkemizde işsizlik sorunu her geçen gün çığ gibi büyümekte insanlar çaresizliğe doğru itilmektedirler. Emekli olan öğretmenlerimizin yerine, binlerce atanmayı bekleyen öğretmen ve ihtiyaç olmasına rağmen kadrolu öğretmen ataması yapılmamakta, binlerce öğrenci, yetersiz fiziki ortamlarda, kalabalık sınıflarda öğretmensiz bırakılmakta ve Öğretmen açığı, geçici olarak ücret karşılığı derse giren öğretmenlerce doldurulmaktadır. Ücretli öğretmen, vekil öğretmen, sözleşmeli öğretmen, usta öğretici gibi görevlendirmeler son dönemlerde yaygın hale getirilmiştir. Ailelerinin iyi bir gelecek kurabilmeri için binlerce lira harcadığı üniversitelerden mezun olan gençlerimiz işsizlik kıskacında boğdurulmaktadır. "Sözleşmeli ve ücretli öğretmen" uygulamasından hemen vazgeçilmeli, sözleşmeli çalışanlar kadroya alınmalı ve bu açık kadrolu personel ataması ile tamamlanmalıdır. Eğitim sisteminde yaşanan bütün sorunların ancak örgütlü mücadele perspektifiyle hareket edilirse çözülebileceğine olan inancımla tüm Öğretmenlerimizin ÖĞRETMENLER GÜNÜNÜ kutluyorum.Yıllardır sadece yılın belli dönemlerinde “öğretmenliğin kutsallığından”, “onurlu bir meslek olduğundan” söz edilmesi artık anlamını yitirmiştir. Türkiye’nin sadece öğretmenleri değil, eğitim ve bilim emekçileri sadece yılda bir gün hatırlanmayı değil, yaşadıkları ekonomik, sosyal ve özlük sorunlarına gerçekçi ve kalıcı çözümler üretilmesini beklemektedir.